تبلیغات
parkourkaraj

درباره وبلاگ

    به این سایت کمک کنید تا سایت خوبی داشته باشیم
    مدیر وبلاگ : moien mirhashemi

نویسندگان

نظرسنجی

  • تا چه اندازه از سایت استفاده کردید











جستجو

آمار واطلاعات وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

مشخصات سیستم

فواید ورزش: 
‏ ‏
ورزش به شما کمک خواهد کرد تا چربی از دست داده و لاغر شوید. اما باید دلایل مهم بیشتری برای ورزش ‏کردن وجود داشته باشد. شما نه تنها برای کسب و حفظ سلامتی ورزش بلکه برای زندگی و زندگی کردن ‏ورزش می کنید.‏


فوائد دال بر صحت و سلامتی ورزش
ورزش و فعالیتهای تربیت بدنی موجب تقویت عضله قلب می گردد . امروزه فعالیتهای ورزشی بعنوان ‏اقدامی جهت پیشگیری از بروز سكته های قلبی محسوب می شوند .‏
در اثر ورزش عروق خونی گشاد شده و سبب تسریع جریان خون می گردد .‏
میزان هموگلوبین خون بیشتر شده و نتیجه كار انتقال اكسیژن به قسمت های مختلف بدن بهتر انجام می ‏شود .‏
ورزش مرتب راهی است مناسب جهت پیشگیری از بروز بیماری فشار خون .‏
ورزش می تواند میزان چربی خون را به حد متعادل برساند ، پس به جای خوردن دارو بهتر است ‏ورزش كنید .‏
میزان كلسترول خون در اثر تمرینات ورزشی بحد مطلوبی میرسد ، خصوصا“ اگر با رژیم غذایی ‏همراه باشد .‏
برای بیماران دیابتی ، ورزش بسیار مفید است و قند خون را تا حد مطمئن پائین می آورد .‏
با تقویت عضله قلب تعداد ضربان قلب در دقیقه كم شده و قلب با نیروی بیشتری خون را ارسال می ‏دارد .‏
با انقباض عضلات پا در حین ورزش خون راحت تر به قلب باز می گردد و از بروز بیماری واریس ‏در پاها جلوگیری می نماید .‏
كسانیكه ورزش می كنند در صد بیشتری از دستگاه تنفس خود را بكار می گیرند .‏
افزایش حجم تنفسی در طول روز و شب موجب دریافت اكسیژن بیشتر و رساندن آن به اندامهای بدن ‏می شود .‏
كسی كه قابلیت دریافت و مصرف اكسیژن را در حد بالا داشته باشد ، زود خسته نمی شود و كارائی ‏بیشتری خواهد داشت .‏
افزایش حجم تنفسی در افرادی كه ورزش می كنند موجب كاهش تعداد تنفس آنها در دقیقه شده و بر ‏میزان اكسیژن گیری هر بار تنفس می افزاید .‏
نقش ورزش در سلامت جسم
در ادامه ی مطلب قبلی در مورد تاثیر ورزش در کاهش وزن و افزایش مصرف انرژی، در این مطلب درباره ی چگونگی اثر ‏ورزش در پیشگیری از بیماری ها، عقب انداختن فرآیند پیر شدن و حفظ سلامتی دستگاه های مختلف بدن از جمله سیستم قلب ‏و عروق، تنفس، گوارش، اسکلتی و ایمنی بدن برای شما صحبت می کنیم. ‏

_ تقویت سیستم اسکلتی و پیش‌گیری از ابتلا به بیماری پوکی استخوان
مشخص شده است که تقویت سیستم اسکلتی بدن و متراکم بودن آن ارتباط مستقیمی با میزان فعالیت بدنی و فشارهای مکانیکی ‏دارد. ‏
به طور مثال در فضانوردانی که به مدت طولانی در فضا به سر می‌برند،به دلیل بی‌وزنی و یا در بیماران مزمن که به مدت ‏طولانی بستری شده یا پایشان گچ گرفته شده و تحرکی ندارند، تراکم استخوانی به‌ شدت کاهش یافته و بسیار مستعد شکستگی ‏می‌شود. ‏
این همان پدیده ای است که به آن « پوکی استخوان» می گویند و در افراد سالمند به طور شایع دیده می‌شود. پوکی استخوان ‏منجر به دردهای متوسط تا شدید و مزمن اسکلتی می‌شود و زندگی عادی فرد را تحت تأثیر قرار می‌‌دهد. ‏

_ به تأخیر انداختن پدیده‌ی سالمندی یا پیر شدن

با افزایش سن، مصرف انرژی پایه کاهش می‌یابد. به ازای هر 10 سال افزایش سن در بزرگسالی، میزان مصرف انرژی پایه ‏حدود 2 تا 3 درصد کاهش می‌یابد، که گفته می‌شود به دلیل از دست دادن توده‌ی عضلانی بدن و افزایش بافت چربی است. ‏
این تغییرات در ترکیب بدن را می‌توان با ورزش کاهش داد. ورزش سبب حفظ توده‌ی عضلانی بدن و افزایش مصرف انرژی ‏پایه می‌گردد. هم‌چنین از یبوست و بیماری‌های قلبی- عروقی جلوگیری می کند که بعداً به آن اشاره خواهد شد و بدین ‏ترتیب پدیده‌ی سالمندی را به تأخیر می‌اندازد. ‏

_ مصرف بی‌واسطه و مستقیم اسیدهای چرب

می‌دانیم که اکثر بافت‌های بدن از گلوکز (قند خون) به عنوان سوخت اصلی خود استفاده می‌کنند. ‏
یکی از وظایف دستگاه گوارش و کبد این است که مواد غذایی دریافت شده را هضم و جذب کرده و در نهایت، قسمتی از آن را ‏به شکل گلوکز برای مصرف بافت‌ها و سلول‌های بدن وارد خون کند. ‏
برای ورود گلوکز به درون سلول و مصرف آن، وجود هورمون انسولین ضروری است. انسولین هورمونی است که از ‏افزایش قند خون جلوگیری می‌کند. این هورمون از آب شدن چربی بدن و آزاد شدن اسیدهای چرب از بافت چربی جلوگیری ‏می کند. حتی در صورت مصرف زیاد غذا، به ذخیره شدن انرژی به صورت چربی نیز کمک می‌کند. ‏
اما عضلات در حال فعالیت از این امر مستثنی هستند و می‌توانند بدون نیاز به انسولین، انرژی خود را علاوه بر گلوکز از ‏اسیدهای چرب نیز تأمین کنند. این امر باعث می‌شود سطح انسولین خون کاهش یابد و باعث ذوب شدن توده‌ی چربی و آزاد ‏شدن اسید‌های چرب از آن می شود که به نوبه‌ی خود توسط عضلات به مصرف خواهند رسید. ‏

_تأثیر مثبت در بیماران دیابتی و کاهش مقاومت به انسولین‏

در بیماران دیابتی نوع دو، انسولین وجود دارد اما قادر به عمل نیست که اصطلاحاً به آن «مقاومت به انسولین» گفته می‌شود. ‏
مشخص شده است که بافت چربی، گیرنده‌ی عمده‌ای برای انسولین ندارد و به طور بارزی باعث مقاومت به اثرات انسولین و ‏در نتیجه بالا رفتن قند خون و عوارض ناشی از آن می‌شود. ‏
ورزش با کاهش بافت چربی و افزایش میزان سوخت و ساز بدن، مقاومت به انسولین را کاهش داده و باعث بهبود عملکرد ‏گیرنده‌های انسولین شده و سطح گلوکز خون را کاهش می‌‌دهد. ‏
حتی در بیماران دیابتی نوع یک که در بدن آن‌ها انسولین وجود ندارد یا به میزان کافی ترشح نمی‌شود، ورزش با افزایش ‏میزان متابولیسم و مصرف انرژی، سطح گلوکز یا قند خون را کاهش می دهد و بدین ترتیب نیاز به انسولین تزریقی یا رعایت ‏رژیم‌های بسیار سخت و محدود از قند و انرژی را در این افراد کمتر می کند. ‏

_ کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی- عروقی و سکته‌های مغزی

ورزش باعث کاهش اسیدهای چرب آزاد خون و افزایش کلسترول خوب یا ‏HDL‏ می‌شود. بدین طریق پدیده‌ی آترواسکلروز یا ‏تنگ شدن عروق بدن از جمله عروق قلبی و مغزی به تأخیر می‌افتد و هیچ‌گاه به حد بحرانی و انسداد (که در این صورت ‏شاهد سکته‌های مغزی یا قلبی خواهیم بود) نمی‌رسد. ‏
هم‌چنین باعث کاهش مقدار تری‌ گلیسیرید و کلسترول بد یا ‏LDL‏ خون می‌شود که همگی آن‌ها در آترواسکلروز یا تنگ شدن ‏عروق نقش دارند. ‏

_ افزایش حجم گردش خون موثر بدن و جلوگیری از ترومبوز (لخته شدن خون) در سیاهرگ عمقی پا

فعالیت بدنی و تحریک زیاد باعث افزایش حجم گردش خون موثر و جلوگیری از رکود خون در سیاهرگ عمقی پا می‌گردد و ‏جریان خون را در کل عروق بدن افزایش می‌دهد، از جمله بازگشت خون را زیاد می‌کند. بدین طریق احتمال ترومبوز یا لخته ‏شدن خون در سیاهرگ عمقی پا، که خود می‌تواند منشاء لخته‌های آزاد خون(آمبولی) و گیر افتادن در رگ‌های دیگر بدن از ‏جمله عروق مغز و قلب باشد، کاهش می‌یابد. ‏


_ تقویت سیستم قلبی- عروقی، دستگاه تنفسی و سیستم ایمنی

با افزایش فعالیت بدنی، نیاز بافت‌ها و سلول‌های بدن به اکسیژن و مواد مغذی افزایش می‌یابد. برای تأمین این نیاز و نیز برای ‏دفع مواد زاید تولید شده ی بیشتر توسط سلول‌ها، جریان خون و فعالیت قلب و تهویه‌ی ریوی زیادتر می‌شود. هم‌چنین عضله‌ی ‏قلب با قدرت و سرعت بیشتری خون را پُمپ می‌کند و فعالیت دستگاه تنفس نیز با افزایش عمق و سرعت تنفس، افزایش ‏می‌یابد. ‏
در صورت داشتن برنامه‌ی ورزشی مرتب در زندگی روزانه‌، به تدریج عضله‌ی قلب و دستگاه تنفس در اثر تمرین قوی‌تر شده ‏و سلامتی فرد را تضمین می‌کند. ‏
هم‌چنین با فعالیت بدنی، تعداد گلبول‌های قرمز و سفید خون و به‌طور کلی حجم خون و عناصر خونی دخیل در سیستم ایمنی ‏بدن، افزایش می‌یابد و به عملکرد بهتر سیستم ایمنی بدن کمک می‌کند. ‏

‏_ اثرات مثبت بر سیستم گوارشی‏

شناخته شده‌ترین اثرات ورزش در سیستم گوارشی بدن، افزایش حرکات روده و جلوگیری از یبوست مزمن است. به همین ‏خاطر بیماران جراحی شده را در اولین فرصت پس از جراحی، به راه رفتن تشویق می‌کنند تا حرکات گوارشی سریع‌تر باز ‏گردد و از یبوست جلوگیری شود. هم‌چنین بیمار قادر به تحمل تغذیه‌ی خوراکی باشد. ‏
از عوارض نامطلوب یبوست می‌توان به چاقی و بیماری‌های روده‌ی بزرگ از قبیل دیورتیکولوز، بواسیر و حتی سرطان‌ ‏روده‌ی بزرگ اشاره کرد که به سادگی با ورزش قابل پیش‌گیری هستند. ‏

‏ این حقیقت برای عموم مردم روشن است که ورزش کردن برای مقابله با بیماریهای جسمی یک روش بسیار ‏مناسب و سودمند است. اما تحقیقات جدید نشان می دهد که تمرینات بدنی باعث افزایش توانائی های مغز نیز ‏شده و به انسان در معالجه بیماریهای روانی مانند افسردگی و اضطراب نیز یاری میرساند . در مقاله ای اشاره ‏شده بود که تمرینات بدنی مداوم و روزمره تاثیر بسیاری در معالجه افسردگی افراد دارد.در حقیقت به پزشکان ‏روانشناس توصیه شده که ورزش را در برنامه معالجات بیماران خود گنجانده و برای آن ارزش ویژه ای قائل ‏شوند. در یکی از جالب ترین تحقیقات کلینیکی مشخص شده است که ورزش نه تنها در معالجه افسردگی بسیار ‏موثر است بلکه نقش بسزائی در جلوگیری از بازگشت این بیماری دارد و با توقف انجام حرکات ورزشی خطر ‏بروز علائم اضطراب و افسردگی افزایش چشمگیری خواهد داشت. به گفته یکی از روانشناسان مهم نیست که ‏افراد افسرده به چه میزان ورزش میکنند بلکه مهم اینست که به طور مرتب روزانه وقتی را برای این امر ‏اختصاص دهند. البته به بیمارانی که از افسردگی شدید رنج میبرند توصیه نمیشود که استفاده از داروهای خود ‏را متوقف کرده و تنها ورزش کنند اما تاثیر ورزش بر آنها بسیار زیاد خواهد بود و اگر این بیماران هر روز ‏تمرینات بدنی انجام دهند شانس بهبودی برای آنان قابل ملاحظه است.‏

در وضعیت جسمی زنان تا ثیرورزش‎‎

علاوه بر اثرات مفید ذكر شده كه به طور مشترك در زنان و مردان ورزشكار وجود دارد ، اثرات اختصاصی برای زنان ‏ورزشكار به شرح ذیل است:‏

‏_ زنان فعال (با ورزش‌های مناسب) به دلیل فعالیت جسمانی و آمادگی اسكلتی عضلانی كمتر دچار كمردرد می‌شوند.‏
‏ _ زنان ورزشكار دچار نرمی و پوكی استخوان نمی‌شوند .‏
چه افرادی نباید ورزش كنند؟

‏ 1- بیمارانی كه نارسایی قلبی درمان نشده دارند.‏
‏ 2- بیمارانی كه آریتمی (بی نظمی ضربان قلب) كنترل نشده دارند.‏
‏ 3- بیمارانی كه درد قفسه سینه (آنژین) شدید و ناپایداری دارند
.‏
همه بیماران قلبی برای شروع ورزش باید با پزشك خود مشورت نموده و در صورت تجویز پزشك به طور مستقل یا با ‏مانیتورینگ قلبی ورزش كنند .‏
نتیجه‌گیری و پیشنهاد
با توجه به اثرات مثبت ورزش بر سلامت و تندرستی انسان فرهنگ ورزشی بیشتر پرداخته شود. از طرف دیگر برای رسیدن ‏به توسعه پایدار در هر جامعه‌ای علاوه بر برنامه‌ریزی ، مدیریت صحیح و استفاده از فن آوری مناسب ، استفاده از منابع ‏انسانی كارآمد اهمیت بسیاری دارد. جامعه‌ای كه نیروی انسانی سالم و شادابی داشته باشد ، این امكان را خواهد داشت كه در ‏جهت توسعه واقعی ، سریع‌تر گام بردارد. همچنین جامعه‌ای كه دارای افرادی توانمند و قدرتمند باشد، دشمنانش هوس تجاوز به ‏آن جامعه را نخواهد داشت.‏

تاثیرات ورزش بر سلامتی و زندگی اجتماعی و خانوادگی زنان 
 
با توجه به‎ ‎این که زنان نیمی از جامعه بشری را تشکیل می دهند از جهات مختلف دارای اهمیت بوده و‎ ‎در برنامه ریزی های ‏گوناگون جامعه باید در نظر گرفته شوند .به گزارش ایونا ، یکی از‎ ‎اموری که برای زنان مطرح است ورزش می باشد ، ‏امروزه زنان زیادی در سطح جهان به ورزش‎ ‎های مختلف اشتغال دارند . همان طور که می دانیم زندگی فعالیت است و مبنای ‏به اصطلاح‎ ‎مواد درونی موجودات زنده نیز فعالیت است . صاحب نظران امروزه بر این عقیده اند که‎ ‎تمرین های حرکتی و ‏ورزشی برای اکثریت مردم اعم از زن و مرد دارای ارزش بسیار است .دختران و زنان در سنین مختلف به حرکات مختلف ‏ورزشی نیاز دارند هر چند در بعضی از‎ ‎کارهای خانه تا حدودی این فعالیت های بدنی تامین می شود .

آرتروز - نقش ورزش درحفظ و بهبود سلامتی‏‎ ‎عمومی

 
افرادی که به طور منظم ورزش می کنند طولانی تر و سالم تر از اشخاص بی‎ ‎تحرک زندگی می کنند. از آنجا که آرتروز ‏مفاصل تحمل کننده وزن , فعالیت فیزیکی و‎ ‎میزان فعالیتی که یک شخص می تواند انجام دهد را کاهش می دهند , مبتلایان به ‏این‎ ‎وضعیت‎ ‎در افزایش خطر فشار خون , چاقی , دیابت , و بیماری قلبی عروقی , یعنی‎ ‎بیماری های مربوط به عدم فعالیت, ‏قرار دارند. تنها 24% مبتلایان به آرتریت , سطحی‎ ‎از فعالیت فیزیکی را گزارش می کنند که برای کسب سلامتی کافی هست, ‏‏75% از آنها بی‎ ‎فعالیت یا دارای فعالیت ناکافی هستند. آرتریت علت اصلی بی فعالیتی یا فعالیت محدود‎ ‎سالمندان است و ‏همچنین نسبت به بیماری قلبی, فشار خون , نابینائی یا دیابت عامل مهم‎ ‎تری در کاهش فعالیت می باشد. مطالعات بر روی ‏سلامت قلبی- عروقی نشان داده اند‏‎ ‎که‎ ‎ظرفیت هوازی ( سلامت قلبی - عروقی ) مردان مبتلا به آرتروز شدید زانو 30% ‏کمتر از‎ ‎شاهدین فاقد آرتروز است. حتی در سرعت پائین , مبتلایان به آرتروز زانو , در راه‎ ‎رفتن انرژی بیشتری ( اندازه ‏گیری شده به صورت اکسیژن) نسبت به شاهدین هم سن و هم‎ ‎جنس خود مصرف می نمایند.‏
 
در ارتباط با ناتوانی مبتلایان به آتروز ممکن است‎ ‎بتوان کار بیشتری در مورد توانائی آنها در حفظ فعالیت و سلامت فیزیکی و ‏نگهداری وزن‎ ‎طبیعی بدن نسبت به تغییرات پاتولوژیک موجود در مفصل به انجام رساند. حتی اگر‎ ‎نتوانیم آرتروز را معالجه ‏کنیم , 
می توانیم بی فعالیتی ناشی از آن را درمان‎ ‎کنیم. مردانی که در دهه چهارم زندگی خود فعالیت فیزیکی کافی نداشته و امتیاز ‏کمتری‎ ‎در آزمون نوار متحرک به دست می آورند , میزان مرگ و میر بالاتری نسبت به افراد واجد‏‎ ‎این موارد دارا می باشند. ‏با وجود این در بین آنها که قابلیت های فوق را ندارند و‎ ‎بعدا به دست می آورند, خطر مرگ و میر 44% کاهش می یابد 
میزان فعالیت آئروبیک ( مثل پیاده روی , دوچرخه سواری , ورزش های آبی ) لازم برای سلامت قلبی عروقی به‎ ‎اندازه ای ‏نیست که مبتلایان به آرتروز نتوانند به دست آورند. بیماران مبتلا به‎ ‎آرتروز مفاصل اندام تحتانی که قادر به انجام ورزش ‏متوسط تا شدید حد اقل برای سه روز‎ ‎هفته ( یعنی 70 تا 85% حد اکثر ضربان قلبی می باشند ) - مقداری که فرد اجازه می ‏دهد‎ ‎تا حین ورزش برای 20 تا 60 دقیقه به طور مداوم صحبت نماید - می توانند قابلیت و‏‎ ‎سلامت خود را بدون بدتر شدن درد ‏مفاصل یا افزایش نیاز به داروهای مسکن بهبود دهند. در افراد مبتلا به آرتروز که به طور مداوم در این سطح ورزش می کنند ‏‏, ناتوانی و درد‎ ‎مفصل کاهش و قابلیت عضلانی و قلبی - عروقی ( قدرت و تحمل ) بهبود می یابد.همچنین‎ ‎بهبود عملکرد, ‏کیفیت زندگی و افزایش سرعت راه رفتن در این افراد گزارش شده است. مبتلایان به آرتروز مفصل ران یا زانو می توانند ‏ورزش های آموخته شده را با اطمینان‎ ‎انجام دهند تا بدون افزایش درد مفصل و نیاز به مسکن ها یا NSIAD ها ( مثل خانواده‎ ‎بروفن ), قابلیت و سلامت خودرا ارتقاء دهند.

استفاده نادرست از مفصل دچار‎ ‎آرتروز به علت درد , به تحلیل عضلانی منجر خواهد شد. از آنجا که عضلات دور مفصلی‎ ‎نقش مهمی در محافظت از غضروف مفصلی در برابر استرس بازی می کنند , ورزش های تقویت‎ ‎کننده دارای اهمیت هستند. ‏
در مبتلایان به آرتروز زانو , تقویت عضلات دور مفصلی ممکن‎ ‎است طی چندین هفته به اندازه داروهای خانواده بروفن سبب ‏کاهش‎ ‎درد مفصل گردد. بیشتر اطلاعات موجود در باره منافع ورزش درمانی به آموزش تقویت عضلانی مربوط است. در ‏عین حال , فواید ورزش درمانی بسیار فراتر از تقویت قدرت عضلانی است. در مطالعاتی‎ ‎که در آنها 4


ارسال شده توسط حسین البوصبیح



لطفا نظرات خود را در این قسمت وارد کنید

sedmoien@yahoo.com